أبتسم

أبتسم فى تراخي و أفلت زمام التحكم فى العواصف التى ترجونى لتطوف أرجاء مدينتى و ....
أكتب لك ,
فقط لك

إنتظرت فقط أن تجعليني أبتسم
والآن لم تتركينى أنتظر أكثر ...
الآن أبتسم ...
وأكتب لك .

شاب فقرى

جوليا روبرتس

i missed you a lot

المريب فى الموضوع

النسيان عمره ما كان صفة بالنسبة لى وبالذات فى روتينى اليومى مش بنسى أى حاجة , مفتكرش فى يوم من الأيام إنى فى أى يوم من الأيام نسيت أى حاجة وبمعنى كلمة مفتكرش فى القاموس بتاعى إنها عمرها ما حصلت , مش عارف السبب حتى الآن لكنى هعرفه , أنا العادى بتاعى أصلا إنى ذاكرتى قوية جدا و عمرى ما حطيت حاجة فى مكانها ونسيت إنى حطيتها هنا أو نسيت أصلا إنها موجودة , دايما فى حاجة زى ما تكون نداء كدا جوا دماغى بيقولى مكان كل شىء وكإنى عينى شايفة المكان اللى حواليه بمجمل تفاصيله وبكل شىء فيه وبكل ذكرياته , مش عارف إيه اللى حصل بالظبط فى الفترة دى لكن تغيير لطيف مع إنى عارف إنه مش هيستمر بس وماله يا برنس :D
الموسيقى والأغانى الأسبانية بتبقى روعة ومش عارف الناس دى بتجيب المزيكا منين , لكن الأروع الرقص المكسيكى على المزيكا والأغانى وطريقتها فى الغناء والكلام , تحسها كدا زى ما تكون مفعمة بمليون حاجة مع بعض , يعنى تحس إنها مفعمة أحيانا بطريقة لتعبير عن المكنون الروحى للشخص بشكل أوضح من خلال نبرة الكلام ومن خلال تعبيرات الوش بشكل معلن ( هتقولى ما دا فى أى لغة هقولك لاء بتختلف من شعب للتانى وبتخلف من ثقافة للتانية يعنى مثلا الإنجليز معروف عنهم الكتمان والألمان معروف عنهم البرود الشديد والفرنسيين معروف عنهم الرقة والجمال وهكذا دواليك كل لغة ليها روعتها ... من وجهة نظر العبد لله فأنا بحب الفرنساوى لأنه لغة رقيقة تقدر تتكلم بيها كلام قبيح وتحس إنك بتقول شعر :D ) ال مهم إنى لما بسمع المزيكا دى أو بشوف الرقص دا بستغرب وبقول هى الناس بتجيب الروعة دى منين , مش عارف صراحة بس هى حلوة أوى :D وعالعموم أهى بتساعدنى عالتفكير برده :)) لأنى من عشاق الرقص لمعتقدات وأفكار خاصة بيا :)
فى كام فكرة جم فى دماغى وبجمع فيهم بقالى بتاع أسبوع عشان أكتب عنهم لكنى فى وقت تجميع الأفكار ووقت تجميع الافكار يختلف عن وقت الكتابة لان ببساطة مينفعش توقف أفكارك وتقول لدماغك معلش أنا لازم أكتب لأنى مش ليا دماغ افكر , لما بتكتب بتكون حالة الفكر والعصف الذهنى والحاجات اللى بتصارع بعضها عشان تنتصر بتكون خلصت وبالتالى بيكون ذهنك مجهد ولكنه مشتاق إنه يوصل الفكرة فبتشرح أحسن , وعشان كدا هكتفى بالكلمتين دول النهارده ,
فقرى
عشرين إتنين ألفين وإتناشر

خلطة

بقالى تلات تيام تقريبا فى أجازة من كل حاجة ومستريح فى بنها عند ابن خالتى , بقالى كتير أوى منزلتش المكان دا ولا مشيت فيه ولا بصت عالرايح والجاى , بيقولوا إن الدنيا كلها ممكن تتغير من حواليك لكن يفضل البيوت زى ما هى , بيتغير الناس لكن بتفضل الأماكن زى ما هى من أول الكورنيش والآثار والنادى وكنتاكى والجامعة , فى حاجات كتير زى دى تحس إنك لسه كنت هنا إمبارح لكن الغريب فى موضوع التخطى دا وإنك تعبر من حالة لحالة أو من مرحلة لمرحلة إنك بتبقى مستغرب إزاى قدرت أتقدم وأنسى كل دا وبتبص على الماضى بتلاقى ترتيبات صنعتها بنفسك فى كل مرة حسيت فيها بالشك أو قلقت أو سيطر عليك الإحساس العارم اللى بيستمر فى أى علاقة ( بالنسبة لى لما بعرف حد أو بقابل حد ولو حتى لأول مرة بيوصلى إحساس الشخص دا هيبقى إيه وهيعمل فيا إيه ولما يمشى هبقى عامل إزاى )... بس الجميل فى الموضوع إنك تلاقى نفسك عامل حسابك زى حالاتى كدا وحاطط كل الإحتمالات عالترابيزة وتلاقى نفسك جهزت نجدة ووسيلة وأسلوب لكل إحتمال مهما كان غريب أو خارج عن توقعاتك ولكن بتكون عامل حسابك زى ما تكون ماشى بمبدأ ( إتغدى بيهم قبل ما يتعشوا بيك لأن الواحد لازم يعمل إحتياطه دايما ما عدا فى حالة واحدة بس ودا مش المجال لذكرها )) الإستغراب فى الحالات دى مش مشكلة من وجهة نظرى لأنى عايش ومكمل ومتخطى بس المشكلة الوحيدة إن الجو هنا حلو أوى وخيالى منطلق أوى (( ثوانى ثوانى ... مين اللى قال إنى دى مشكلة أصلا ؟؟؟ هنستهبل بقى )) , طبعا بالإضافة للتلاتين وجبة فى اليوم بما إنى ضيف بقى وكدا وغير كدا كمان المكان والناس والخيال اللى بيشتغل وبيوصلك لأماكن وأفكار وبتلاقى نفسك فى الآخر بتحمد ربنا , أنا عن نفسى مبسوط لحاجات كتير , أينعم برغم إن مفيش نت والواحد عايش على فلاشة اتصالات التى لا تسمن ولا تغنى من جوع لان العشرة ميجا بيخلصوا قبل ما يبتدوا , لكن ربنا يخلى لى موبينيل وفودافون والخطين قايمين بالواجب معايه , الواحد مش حاسس بالوحدة يعنى وخصوصا فى وجود أحمد ( وناس تانية برده فى حياتى مش أحمد بس ) كل شىء منسق وفى مكانه بالرغم من إنه شبهى بالظبط فى الفوضى والمشاكل اللى بيصنعها حواليه , دا غير الحالة المزاجية اللى بتسيطر عليه بدون سبب زى حالاتى برده , كمية تشابهات رهيبة بتلاقيها بينك وبين الناس لما تدى لنفسك فرصة تقرب منهم أو تحبهم , لكن هنا السؤال اللى المفروض تسأله : هل المفترض إنك تقرب من الناس أو تحبهم أو تآمن بيهم فى حين إيمانك القوى باللى هيحصل واللى زى ما قلت فوق بينبع من إحساس عارم من أول لحظة بتقابل الناس .؟؟؟ يا هلترى لو عارف إنك هتجرح حد أو توجع حد هتمشى برده فى نفس الطريق ؟؟؟
مش ناقصة فلسفة وأصلا مفيش فرصة للجنان دا ولا مسموح بيه حاليا ولا ينفع أصلا بأى حال من الأحوال بش هكمل الفكرة على كل حال والواحد يعتبر إنه مسموح له عشان يعرف يناقش الفكرة بطريقة سليمة ومنطقية :D
ما هوا كل واحد فينا عارف نفسه كويس وعارف هوا عايز ايه ومحتاج إيه وإيه اللى ناوى يعمله بالظبط والحاجات الحلوة اللى فيه بتطلع ليه وفين وإمتى ولمين ؟؟؟ يبقى ليه بقى نروح نمضى عقد قتل ونجرح حد ونسيب له علامة زى الزفت فى حياته من الآخر يعنى أنا مقتنع بفكرة إنى أصلا مفتحش الباب ولا أبتدى فى موضوع إلا لو عندى نسبة نجاح معينة ومتأكد إن اللى بيحصل بيكون بيحصل لسبب مهم وغير كدا لازم كل حاجة تبقى مترتبة يعنى مثلا مينفعش أروح أقولك والله أنا عايزك تيجى معايه مشوار عشان أغيظ بيك الناس :D ولا إيه ؟؟؟

مينفعش طبعا إن الناس تعتمد عليك إنهم ييجوا يلعبوا بأعصابك فى حالة معينة هما فيها وبعدين يختفوا ويطلعوا يجروا , الإحساس اللى بيسيطر على الواحد فى الحالة دى إنه عايز يقولهم فوقوا أنا خايف عليكم , يمكن أنا مش هأذيكم بس يا أغبيا لو روحتوا مكان تانى هيتولع فيكم بجاز , خدوا بالكوا من نفسكوا شوية , لأنى مش هبقى على طول موجود , لأن فى ناس بنبقى موقنين إننا مش هنفضل على طول فى حياتهم ولا إيه ؟
النهارده يعتبر آخر يوم وصاحى من إمبارح برغم الكام ساعة اللى نمتهم إمبارح إلا إنى النهارده آخر يوم هقعده هنا ومقرر أسافر ومش هطول , هوا انا بعيد الكلام أو بعك فى الكلام ؟؟؟ مش واخد بالى وملوش لازمة أصلا أخد بالى لأن هذا لن يغير شىء بتاتا
عارف طبعا إن كان فى ناس محتاجينى كتير الفترة اللى غبت فيها وإن ظروفهم وحياتهم كانت مزرية بس والله غصب عنى مقدرتش أكون موجود لعدة أسباب أكيد هبعتها فى الرسايل اللى هبعتهالهم , أنا حاليا ما صدقت لقيت وقت أروق فيه عشان أكتب وأستريح , ولكن بكرر أسفى بجد لأنى مكنتش موجود لأن مكانش ينفع وأكيد هعوضهم عن ماحدث لأنه مش من السهل إنك تلاقى صحاب طيبين كدا ويسمعوك للآخر ويشاركوك فى لحظات الهذيان والإكتئاب المرير , للمرة التالتة بكرر أسفى . (( تلات مرات أهوه واللى يعرفنى فعلا يعرف إنى مبتأسفش ولا مرة أصلا وإن الأسف بتاعى بيكون عبارة عن عدم تكرار الغلطة مرة تانية.. بس لازم إستثناء بقى للناس المميزين ولا إيه ؟؟؟ ))
ونرجع ونقول ...
حبيبى سكر مر طعم الهوى :D
18 فبراير ألفين وإتناشر :))
شاب فقرى

ملحوظة : كل كلام بلون هوا موضوع منفصل تماما وفكرة ملهاش علاقة بأى حاجة فى أى بتاع :D
والبوست ملوش أى تلاتين لزمة غير إنى محتاج ألزقه فى يومياتى ردا على نفسى على الملاحظة بتاعت المرة اللى فاتت اللى قلت فيها هشوف الموضوع دا وأدينى بشوفه وبنزل أفكارى حتى لو مش متنسقة , مسيرها تتنسق ونرجع ننزل مناقشات وأفكار بدل القصص والخواطر والشعر اللى حرق دمى ودم البنى آدمين :D

ملاحظة

مش عارف ليه بقى بيراودنى الشعور دا
إنى كل ما أحتاج أعبر عن فكرة
فكرة أو نقاش فى دماغى , مدخلش الفكرة فى مناقشة مع أى حد مهما كان ويكون الأفضل إنى أسكت
ومكتبش أى حاجة عنه حتى غير ملاحظات متتفهمش من أى مخلوق
و كلمات مرصوصة جوا جمل برده محدش يفهمها إلا فى وجودى ,
مش عارف ليه ؟؟؟
يمكن العيب فى الكيبورد ,
هتصرف
هبقى أشوف الموضوع دا بعدين ,,,