السبت، 29 أكتوبر، 2011

يحكى أن : البيت


ملحوظة : مقدرش أقول مش شايف قدامى لأنى عديت المرحلة دى إنبارح ... التفاصيل فى البوست والبوست هيبقى فيه تحديثات ومش مهم التنسيق والكلام دا لأنى مش فاضى ... هتعرف فى التفاصيل ... تحياتى
***

النهارده تانى يوم شغال فى شقتى والنهارده بدأ بداية حلوة لقيت الموبايل بيرن و بتتصل تسأل وكان الحوار :
هى : كريم إزيك
أنا : زى الزفت
هى : مالك فى إيه ؟؟؟
أنا : مفيش ... لازم أتحرك دلوقتى عشان عندى شوية شغل فى البيت ولازم أقفل وأقوم ألبس وأنزل ... هنتكلم تانى .. سلام
هى : سلام
لبست وجهزت نفسى وروحت البيت وبدأ يوم مع الصنايعية ونجارين المسلح .. اليومين اللى فاتوا أصلا منمتش غير ساعتين كل يوم بالظبط ... بطلت أعد القهوة والسجاير والشاى وبطلت أفكر فى الحاجات اللى مخليانى صاحى .. يمكن خايف أنام ؟؟؟ مش عارف بس كل حاجة مش فى مكانها اليومين دول والشغل متعب ومقرف ومخلى الواحد مش لاقى وقت حتى يفرد ضهره أو يفكر ... يعنى أنا بكتب دلوقتى وشوية ونازل وسايب كل حاجة فى ستين ألف سلامة ورايح مشوار مهم وراجع أستنى تانى بليل لحد الصبح وأنام ساعتين وأنزل البيت والشغل تانى ... لمن لا يعلم بس ( البيت دا أنا بنيته من الصفر وكل ركن فيه تعبت فيه وطلع عينى وإتبهدلت بمعنى الكلمة لحد ما بقى بالشكل دا و ليا فيه ذكريات من أكتر من أربع سنين من أول ما إبتديت فيه وكل شوية أضيف حاجة وأشطب وأتعب لحد ما جه اليوم اللى بعمل فيه شقتى ).. كل مرة باجى أشتغل فى البيت دا ببقى لوحدى أو فى وقت مزنوق زنقة زى الزفت وببقى لوحدى ... مش عارف ليه ... بس برغم كل الضغوطات وبرغم إن اللى بعمل عشانهم راحوا وبرغم إن آخر مكالمة كان ليها قيمة أو حسيتها فى البيت دا كانت من حوالى تلات سنين أو أكتر لما توتة ذهبت مع الريح وكانت هى الشخصية الوحيدة فى حياتى اللى قفلت فى وشها الباب وطبعا دا كان لمصلحتها وبناء على طلبها ... البيت كل حته فيه تعتبر حته منى وكل مفتاح وكل زرار وكل طوبة وكل متر وكل كل كل حاجة .. النهارده كان يوم متعب وبجد أنا عديت مرحلة مش شايف قدامى دى إمبارح ... دلوقتى عديت مرحلة مكسر ... لما بتعيش لوحدك وتتحمل مسؤليتك ومسؤلية كل حاجة فى حياتك و تتعب ومن قبلها أصلا متربى لوحدك دا كله بيعلمك إزاى تقدر تتصرف وتتحرك ولوحدك ومهما كانت الضغوط مبتتكسرش لأنه ببساطة مفيش هيقدر يقف مكانك ويكمل اللى بتعمله ولا حد هيسندك لو وقت ... أنا مش بكتب عشان ألاقى فى حد بيساعد ولا حد بيهتم ولا أى حاجة فى أى حاجة بس بكتب للذكرى لأن البيت دا تقريبا كدا جزء لا يتجزأ منى ... بس يا خسارة مش هعرف أسكن هناك لأن هناك مفيش عفاريت زى اللى فى أودتى وفى شقتى اللى فوق ... يارب تمنها على خير ...
***
ميل عليا الهرم وقالى فين نانا
قلتله مش وقته
قالى نسيتها قوام
قلتله مانستهاش
لسها نانا فى صدرى بس مش صاحيه
نانا اللى مدفونه فى قلبى جثه هامدنه
انا اصلى زيك ياهرم
خوفو سكن جوفك ومات وجوفى خلته نانا جبانه
شيماء يا مكة - هشام الجخ

تعرفى ؟؟؟
المراية سألتنى وجاوبت ..
***
نكمل وقت تانى ....
فقرى

هناك تعليق واحد:

P A S H A يقول...

ربنا يعينك ويقويك ويصبرك على الصنايعية وقرفهم ورذالتهم
:)